ลำดับพฤติจิตของผู้ที่จะเป็นอยู่ด้วยความไม่ประมาท (สัมมาสมาธิ)

ลำดับพฤติจิตของผู้ที่จะเป็นอยู่ด้วยความไม่ประมาท

ภิกษุ ท. ! บุคคลเป็นผู้ มีปกติอยู่ด้วยความไม่ประมาท เป็นอย่างไรเล่า?
ภิกษุ ท. ! เมื่อบุคคลสำรวม จักขุนทรีย์ อยู่ จิตย่อมไม่เกลือกกลั้วในรูปทั้งหลาย ที่จะพึงรู้แจ้งด้วยจักษุ;
เมื่อเขามีจิตไม่เกลือกกลั้ว ปราโมทย์ย่อมเกิด;
เมื่อปราโมทย์แล้ว ปีติย่อมเกิด;
เมื่อมีใจปีติ กายย่อมสงบ;
ผู้มีกายสงบ ย่อมอยู่เป็นสุข;
จิตของผู้มีสุข ย่อมตั้งมั่น;
เมื่อจิตตั้งมั่นแล้ว ธรรมทั้งหลายย่อมปรากฏ;
เพราะธรรมทั้งหลายปรากฏ บุคคลนั้น ย่อมถึงซึ่งการนับว่า เป็นผู้มีปกติอยู่ด้วยความไม่ประมาท โดยแท้.

(ในกรณีแห่ง โสตะ ฆานะ ชิวหา กายะ และมนะ ก็มีข้อความที่ตรัสไว้อย่างเดียวกัน).

ภิกษุ ท. ! อย่างนี้แล ชื่อว่าบุคคลเป็นผู้มีปกติอยู่ด้วยความไม่ประมาท.

(ในกรณีแห่งผู้ มีปกติอยู่ด้วยความประมาท ก็ตรัสไว้โดยนัยตรงกันข้าม).

- สฬา. สํ. ๑๘/๙๘/๑๔๔.
อริยสัจจากพระโอษฐ์ ภาค ๒ หน้าที่ ๑๓๖๒